Najprawdopodobniej to właśnie ten ród, przy wsparciu innych okolicznych rodów szlacheckich, ufundował w 1476 roku budowę kompleksu klasztornego w miejscu pierwotnego gotyckiego kościoła św. Kosmy i Damiana. Kiedy w latach 1489–1490 dobiegały końca prace budowlane przy kościele klasztornym, intensywnie zaangażował się w nie żupan Liptowa – Matúš z Čečejoviec. Fundatorską działalność żupana przedwcześnie przerwała zmiana sytuacji politycznej po śmierci króla Macieja Korwina w 1490 roku, a następnie również śmierć samego żupana Matúša. Mimo to budowa kościoła klasztornego została ukończona w kolejnych latach. Kościół wyposażono w gotycki ołtarz główny i meble, a w kilku miejscach ozdobiono go malowidłami ściennymi. Świątynia została poświęcona Matce Bożej Królowej Aniołów, a przylegający do niej klasztor służył franciszkanom – wyznawcom św. Franciszka z Asyżu, którzy musieli bardzo rygorystycznie przestrzegać reguły zakonnej. Franciszkanie z Okoličnego zostali w 1571 roku zmuszeni do opuszczenia klasztoru, ponieważ nie otrzymywali już wystarczającej jałmużny na utrzymanie. Następnie zespół klasztorny przejęli ewangelicy. Franciszkanie powrócili tutaj po ponad 130 latach dzięki biskupowi Nitry Ladislavowi Mattyasovskiemu, który zarządził remont kościoła oraz budowę nowego, barokowego klasztoru. Wtedy też kościół otrzymał nowe wezwanie – św. Piotra z Alkantary. Tragiczny los spotkał kościół w 1813 roku, kiedy został poważnie uszkodzony przez powódź. Jeszcze przed tym tragicznym wydarzeniem świątynia przeszła gruntowny remont w 1736 roku. Kolejny remont przeprowadzono w latach 1903–1904, natomiast zniszczenia powstałe podczas II wojny światowej usunięto w 1952 roku. W latach 2009–2022 prowadzono kompleksową renowację średniowiecznej konstrukcji dachu i barokowej krypty franciszkańskiej, usuwano wilgoć, obniżono posadzki do ich pierwotnego poziomu oraz przeprowadzono kompleksową renowację i modernizację wnętrz. Kościół ponownie odzyskał swój późnośredniowieczny urok. Dziś jest siedzibą parafii rzymskokatolickiej, a przylegający do niego klasztor Matki Bożej Królowej Anielskiej, pod pierwotnym wezwaniem, służy parafii oraz Wspólnocie Błogosławieństw.  audioprzewodnik

Kościół składa się z trójnawowej hali o długości 25 metrów oraz 17-metrowego prezbiterium, oświetlonego czterema wysokimi gotyckimi oknami apsydy i zwieńczonego pięknym sklepieniem sieciowym. W połowie XVIII wieku we wnętrzu świątyni zbudowano kryptę franciszkańską. Trójnawową halę przykrywa piękne sklepienie gwiaździste, wsparte na sześciu filarach. W jej centralnej części znajdują się cztery średniowieczne malowidła, zwane „Franciszkańskim niebem”. Inne średniowieczne malowidła znajdują się nad łukiem triumfalnym, pośrodku którego przedstawiono „Słońce Bernardynów”.

Malowidła zostały odkryte i odrestaurowane do pierwotnego wyglądu podczas ostatniej renowacji kościoła. Wnętrze świątyni zdobi barokowy ołtarz główny św. Piotra z Alkantary oraz sześć bogato zdobionych barokowych ołtarzy bocznych. Znajduje się tu również ambona z rzeźbami czterech ewangelistów oraz rzeźbione ławy patronów z 1721 roku. Od strony północnej do nawy przylega kaplica, pod którą znajduje się średniowieczna krypta rodu Okoličianskich. Przy nawie południowej znajduje się krużganek łączący kościół z klasztorem. Mieści się w nim Muzeum Ladislava Mattyasovskiego, do którego wchodzi się z kościoła przez gotycki portal odkryty w 2011 roku. Muzeum parafialne umożliwia zwiedzającym poznanie życia duchowego franciszkanów. Po południowej stronie sanktuarium wznosi się wieża, pod którą znajduje się drugie przejście łączące kościół z klasztorem.  audioprzewodnik

 

Dostępne do zwiedzania:

1.7.–31.8.: Wt.– Niedz.: 10.00–12.00, 14.00–17.00

1.9.–30.6.: Pon.– Pt.: 14.00–17.00, po wcześniejszym zgłoszeniu telefonicznym

Opłata dobrowolna.

 

The activity is implemented with the financial support of the Ministry of Tourism and Sports of the Slovak Republic.